Cahit Sıtkı Tarancı

Cahit Sıtkı Tarancı, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önde gelen şair, yazar ve çevirmenleri arasında yer alır. Edebiyat dünyasında özellikle "Otuz Beş Yaş" şiiriyle özdeşleşen ve "sanat için sanat" anlayışını benimseyen sanatçı, eserlerinde ağırlıklı olarak yaşama sevinci ve ölüm temalarını işlemiştir. Şiirlerinde yalnızlık, çocukluk özlemi, bohem hayatın getirdiği burukluklar ile hüzünlü veya mutlu aşklar da geniş yer bulur. Birçok eseri farklı bestekârlarca bestelenen usta kalemin yaşarken Ömrümde Sükût, Otuz Beş Yaş ve Düşten Güzel adlı şiir kitapları basılmış; ölümünün ardından ise Sonrası ve Bütün Şiirleri okurla buluşmuştur.

Diyarbakır'ın soylu Pirinççizade ailesine mensup olan Cahit Sıtkı Tarancı, ilk eğitimini memleketinde tamamladıktan sonra İstanbul'daki Fransız Saint-Joseph ve Galatasaray liselerinde ortaöğrenim gördü. Fransız edebiyatından şiir tercümeleri gerçekleştiren şairin yakın çevresine yazdığı mektuplar Ziya'ya Mektuplar ile Evime ve Nihal'e Mektuplar adıyla, hikâyeleri ise vefatının 50. yılında Gün Eksilmesin Penceremden ismiyle yayımlanmıştır. Çalışma hayatında 1944 yılından itibaren Ankara'da Anadolu Ajansı, Toprak Mahsulleri Ofisi ve Çalışma Bakanlığında çevirmenlik yapan Cahit Sıtkı Tarancı, 1954'te geçirdiği felcin ardından tedavi için götürüldüğü Viyana'daki bir hastanede 12 Ekim 1956 tarihinde zatülcenp nedeniyle hayatını kaybetmiştir.